Amerikalı gazeteci ve siyaset yorumcusu Jamie Stiehm, Lider Donald Trump’ın destekçilerinin saldırısına uğradığı sırada ABD’nin başşehri Washington DC’deki Kongre binasındaydı. Stiehm, Temsilciler Meclisi’ndeki basın kısmında gördüklerini ve yaşadıklarını BBC’ye anlattı:
Kız kardeşime daha evvel söylemiştim. “Bugün, burada makus bir şeyler olacak. Ne bilmiyorum lakin makus bir şeyler olacak” demiştim.
Kongre binasının dışında, Lider Donald Trump’un bir küme çok taşkın taraftarıyla karşılaştım. Hepsi bayraklar sallıyor ve ona bağlılıklarını bildiriyordu. Belanın yaklaşmakta olduğuna dair bir his vardı.
Temsilciler Meclisi binasına, basın kısmına girdim. Hepimize orada birer koltuk verilmişti ve aşağıda olağana kıyasla ağırbaşlı geçen oturumu izliyorduk. Temsilciler Meclisi Lideri Nancy Pelosi tokmağına başvuruyor, konuşmacıları beş dakikalık müddet hududu içinde tutuyordu.
İkinci saate girerken, apansızın camların kırıldığını duyduk. Hava sisleniyordu. Kongre Polisi’nden yapılan duyuruda “Bir kişi binaya girdi” denildi. Herkes etrafına baktı, sonra işler olağana döndü. Ancak bundan sonra duyurular birbiri arkasına geldi ve giderek acilleşiyordu.
Bir çoğumuz deneyimli gazetecileriz. Baltimore’da cinayet haberleri yaparken, hisseme düşen şiddeti görmüştüm. Ancak bu öngörülemez bir şeydi. Polis neler olduğunu bilmiyor üzereydi. Koordine değillerdi. Salonun kapılarını kilitlediler, lakin tıpkı vakitte bizden tahliye etmemizi istediler. Yani, bir panik havası vardı.
Korkmuştum. Size bu kadarını söyleyebilirim. Konuştuğum öteki gazeteciler de korktuklarını söylemekten çekinmiyorlardı. “Burada kimse ne yaptığını bilmiyor, Kongre Polisi binanın denetimini kaybetti, her şey olabilir” havası vardı.
11 Eylül 2001’deki akınları düşünürseniz, o vakit düşen ve gayesini bulmayan bir uçak vardı. O amaç de Kongre binasıydı. Bunu düşündük. Burada ve tehlikede olduğumu söylemek için telefonla ailemi aradım.
Bir silah sesi duyuldu. Salonda itiş kakış olduğunu görebiliyorduk. Beş adam kapıya silah doğrultmuştu. Korkutucu bir imgeydi. Kırılmış bir camdan bakıyorlardı ve her an silahlarını ateşleyecek üzereydiler.
Neyse ki salonun içinde silah atılmadı. Lakin bir mühlet bunun gerçek bir mümkünlük olduğunu hissettik. Zira işler süratle kötüleşmişti.
Korkulukların altından sürünmek zorunda kaldık. Kıyafetim buna uygun değildi. Resmi bir toplantıya geldiklerinden, birçok bayan şık elbiseler, yüksek topuklu ayakkabılar giymişti.
Başkalarıyla birlikte Temsilciler Meclisi’nin kafeteryasına saklandım. Hala titriyorum.
Bir gazeteci olarak çok şeye şahit oldum fakat bu daha da fazlasıydı. Bu, kamusal bir alanın altının oyulması, taarruza uğraması ve aşağılanmasıydı. Bence Lider bu yüzden geri dönmek, tokmağını eline almak ve devam etmek istedi.
Sonrasında, salona gidip gitmeyeceğime karar vermek zorunda kaldım. Büyük olasılıkla gideceğime karar verdim, zira bunun verdiği ileti şöyleydi: Bir güruhu tahrik etmiş olabilirsiniz, ancak biz devam edeceğiz”. Bence bu çok değerli bir siyasi bildiri.
BU HABERLER İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
{sitename}